Hayatın son faslında biçareyken ilacım,
Lokman hekim tasında, derman olsan istemem!
Bin pişmanlık içinde, yıkılırken miracım,
Affıma mühürlenen, ferman olsan istemem!
Âmayım; gözlerimle, ışığı yardığım an,
Ya da bir rüya eşiğinde, güneşi sardığım an,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta