Kan damlıyor şair gönlümün parmağından
Her gün bir şiir intihar ediyor yaprağından
Bağım, bahçem kurudu,koptu toprağından
Kül olan gönlüme güller ,serme istemem...
Ben kendi cezamı,kendim kestim elimle
Gel,dedim Azrail'e gel, kendi dilimle
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




He ne kadar İSTEMEM demiş olsanız da, ben hayranlığımı ve küçük bir hediye bırakıyorum kapınıza!
HEDİYE
Bir Hediye'm var sana.
Daha önce kimseye vermediğim:
Sana, yalnızlığımı veriyorum,
Yaşadığın sürece, eşlik edecek sana,
Bir gölge gibi
Bulutsuz bir günün
Gün ortası saatinde…
*** *** ***
VE
*** *** ***
Gün ortasına düşen
Bir armağansa yalnızlık,
Aralanır, en kara bulutlar
Güneş ebediyen gülümser...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta