Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Güzel yüreklere gönül kırgınlığı yakışmıyor.
Sevgi dolu yüzlerin, sevgiyle gülümsemesine güzeldir.
Bu çok güzel, ama bir o kadar da sitem dolu şiiri, şairini kutlar, mutlu ve sevgi dolu bir ömür dilerim...
Tam puan. Sevgilerimle... Hâlenur Kor
Aşkı sevdayı, birbirleriyle uyumlu su gibi akıcı dizelerle anlatan şiirinizi zevkle ve beğeniyle okudum.Coşkun yüreğinizi ve usta kaleminizi tam puanımla kutluyorum.10+ant.Sevgi ve selamlarımla...
Bir nefes soluklanmak için tekrar geldim. Yürek pınarınızdan bir damla nasiplenmeye ihtiyaç duydum......Defalarca okudum........varolun, kaleminiz daim olsun....Saygılarımla.
Kutlarım. Her şeye rağmen aşk. Aşk ile. :)
Kapandı bir sevda işte bu sondu
Gönül pencereme baykuşlar kondu
İçim buhran ile çok zaman yandı
Daha kimse nar'a salsın istemem
İçim tekrar alev alsın istemem
Adı aşksa eğer, kalsın istemem!
Gerçekten çok güzel bir şiir olmuş... Hani bilirsiniz bazı şiirler vardır daha ilk gördüğünüzde tamam dersiniz ezberlemeliyim diye... Öyle bir şiirdi, nacizane birde parça da ben gönderdim... Tebrik ediyorum... Kaleminiz daim işlesin...
YORGUNVE YANAN YÜREĞİN
ACITAN DUYGULARIN
SATIRLARA FERYAD-I FİGAN HALİNE DÖNÜŞÜNÜ
ŞİİRSEL BİR SİNAMA ŞERİDİ GİBİ İZLEDİM.
AH KEŞKE BU ANLATIM DAHA ÖNCE DE YAZDIĞIM GİBİ
BİR DE KAFİYE UYGUNLUĞU,
AYAK SAĞLAMLIĞI İLE İŞLENSE
SANAT ADINA ÇOK MUHTEŞEM BİR ESER ORTAYA ÇIKARDI.
BEN BURADA DUYGULARIN SAMİMİ BİR ŞEKİLDE AKTARILIŞINI,
ŞİİRİ SANAT İÇİN DEĞİL DE HALK ANLASIN VE İBRET ALSIN KAİDESİNE GÖRE YAZILIŞINA ŞAHİT OLDUM.
SELAMLARIMLA BAŞARILARININ DEVAMINI,
VE ÇITAYI AŞAN ESERLERE DOĞRU YÜKSELİŞİNİ DİLERİM.
Aşk kimi zaman acılarla yüklenir seven yüreğe birdaha yaşamak istemessin birdaha gelsin istemessin ama ne garıptir ki bir gün bir bakarsın tam ortasındasın yine acı yine hüzran belkide hayatın kanunu bu cümlemize RABBİM hayırlı sevsalar nasıp eylesin diyorum ve bu güzel şiiri yazan yürek kalemini tam puanımla en içten kutluyorum saygılarımla Aydanur hanım..+10 ANT
Yeni çalışmanızdan dolayı kutlar ve başarılar dilerim. Selamlar
Altılık mısralar kullanmışsınız farklılığı seviyorsunuz, adı aşksa kalsın istemem güzel bir tema ve şiir tebrikler
* Adı aşksa eğer kalsın istemem...* Anlamlıydı ama yine de
ölünceye dek vazgeçilmez bir umut...
Her şey gönlünüzce olsun.
Bu şiir ile ilgili 147 tane yorum bulunmakta