Neden bıraktın kendini o sert rüzgârlara?
Yön versen, hayatının dümenini eline alsan da,
Çevirsen mutluluk dolu kuytu bir koya,
Rastlayamazsın bana, ben hiç rüzgâra kapılmadım ki.
Ölme hiç, vardır elbet hayatın güzel bir yönü.
Ara onları, ara ki üzülmeyesin düşününce dünü.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
