Kimse birşey anlamıyor sözlerimden!
-ve bakıyorlar bana gülerek...
Sanıyorlar bir benim günahkar,
-sanki! bir benim ölecek...
Toprağa karışanlar karıştı,
-çoktan oldular ot, böcek....
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Aa aaaa!
sizin haberiniz yokmu,yeni çıkan bir kanunla artık herkes herşeyini giderken yanında götürcekmiş.
şimdi Mecliste bu konuşuluyormuş...)).
affınıza sığınarak..şaka bir tarafa şiir çok manidar, ben alacağımı aldım.. ellerinize sağlık efendim...kutlarım...
HANDE
Kimse birşey anlamıyor sözlerimden!
-ve bakıyorlar bana gülerek...
Sanıyorlar bir benim günahkar,
-sanki! bir benim ölecek...
Toprağa karışanlar karıştı,
-çoktan oldular ot, böcek....
Kalmasın dünyadan yükümü alayım!
-varsa öteye birisiyle nakledecek..
Ecel gelmeden haber versin
Sorsammı, varmı yerime ölecek?
-ben keyiften arkaya yaslanayım
Biraz çerez olsun hayat,biraz yiyecek.
süperdi süper.....yüreğiniz dert görmesin....saygılar
İsteksizim...
Kimse birşey anlamıyor sözlerimden!
-ve bakıyorlar bana gülerek...
Sanıyorlar bir benim günahkar,
-sanki! bir benim ölecek...
Toprağa karışanlar karıştı,
-çoktan oldular ot, böcek....
Kalmasın dünyadan yükümü alayım!
-varsa öteye birisiyle nakledecek..
Ecel gelmeden haber versin
Sorsammı, varmı yerime ölecek?
-ben keyiften arkaya yaslanayım
Biraz çerez olsun hayat,biraz yiyecek.
tebrikler....................
Kimse birşey anlamıyor sözlerimden!
-ve bakıyorlar bana gülerek...
Sanıyorlar bir benim günahkar,
-sanki! bir benim ölecek...
Canim abim, erdemlli insan, irfanli insan ehlice bakar. Irfani lohsan insan ise sivri sinek viz misali Bu yuzden asil sorunlari bu gibi zihniyettten dolayi yasiyoruz belkide.
Evet duyarlı olmak gerek duyarlı olalım ki başkalrıda bizi duyabilsin.Güzel bir paylaşımdı.Teşekkürler.
Keşke herkes yaşamayıda ölmeyide bir kendine yorabilse o zaman daha az zulüm daha çok mutluluk olurdu
Tebrikler Mehmet Göden
Not:Ayrıca haklısınız siteminizde bunu anlayabiliyorum.Saygıyla hemşehrim
Kimse birşey anlamıyor sözlerimden!
-ve bakıyorlar bana gülerek...
Sanıyorlar bir benim günahkar,
-sanki! bir benim ölecek...
******MUHTEŞEM****** KUTLARIM KALEMİ VE YÜREĞİ...
Güzeldi sevgili dost. Kutlarım
Ölümü kabullenip hayatı yaşamak gerek dostum. Şiirinini mesajına katılıyorum. Kutlarım.
kıymetli abim düşündürücü mesaj veren dizelerdi,,kim götürmüş ki biz götürelim malımızı kabire,,mevlam eşiyle dostuyla yiyip iöenlerden Hak yoluna harcayanlardan garibe öksüze bol bol verenlerden eylesin cümlemizi insaallah
kaleminiz daim olsun
selam ve dua ile..
Bu şiir ile ilgili 34 tane yorum bulunmakta