Zorla yazıyorum bu satırları,
içimin ve dostum kalemimin suskunluğunu bozmak için,
susmak için ondan sonra,
uyumak için ve girmek için rüyânın en sevimli hâllerine,
ulaşmak için istediklerime uyku hâlinde
ve zincire mahkum etmek için karanlığını düşlerimde...
Vurunca gözleri uykuya; hayat, aydınlık; isterse kabus görünsün, hem de adı üstünde olan, fark etmez; çünkü o da aydınlık...
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta