Başlatılan bir yarışın
amaçsız sonlara ulaşması gibi
hep bir şeyler esirgenir
ötekine karşı.
Nasıl olmanın beklentisi içinde,
hep 'iyiyim'denildiğinde,
ilk çizikler alınır.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




*
''Kelimeler;
..gerçeğin beceriksiz avcısı...''
/
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta