İstediğiniz gibi konuşabilirsiniz hakkımda..
Öte beri demeden, doğru yanlış fark etmeden.
Kendinizi kandırabilirsiniz kimin iyi, kimin kötü olduğu konusunda..methiyeler düzebilirsiniz mesela şahsınıza..
Kapanmak bilmeyen ağızlarınızı, doymak bilmeyen gözlerinizi, kusması bitmeyen kininizi dökebilirsiniz..
Şerefi haysiyeti para olmuş, dıştan albenili içi yalan dolan dünyalarınızda eğlenebilirsiniz, amaçsızca birbirinin aynını yaşadığınız günlere yenisini eklemeye devam edebilirsiniz..her mecrada ahlak ve terbiyeden bahsedip elinize geçen ilk fırsatta bundan yoksun davranabilirsiniz..
Çünkü siz böylesiniz! Siz ve sizin gibiler bir kibir deryası olarak yaşar ve yine o şekilde ölürsünüz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta