İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
kişi, sekeriyasına kalmış. onun sadakatinden mutlu.
ama kendisi sadık değil sekeriyasına.
onunla yetinmiyor. yanıp tutuşuyor yalnızlıktan.
haklı da. çoğu zaman sevdiklere ulaşmak için, aracılar, katalizör zavallılar kullanılıyor.
bir de sekeriyayı tanıyanlar var ve her tanıyan, kıskanıyor onu, öyle bir güzelle beraber ki,
kıskanmamak olmaz sekeriyayı.
ulaşılmaz olunca mı yalnız kalıyoruz.
beğenmiyor muyuz.
yoksa kendimizi mi avutuyoruz.
yoksa şiirde öyle ayrıntılarla uğraşmaya gerek mi yok.
bunlar takıldı aklıma okurken.
güzel olmuş.
sevgili Ayten tanıtım sayfanla ilgibi söyleyeceğim var. ama o buraya olmasın.
yanaklarından öpüyorum
i.durmuş
kaç kez konuştum senle sabahlara kadar
kaç cilt çıkar kelimelerimden
hiç kesmedin sözlerimi
suçlamadın
sardın
sardın
.............................................
Yastık bahane... söz gecenin yalnızlığına gidiyor...
En kaim dost... Terketmeyen yalnızlıktır...
Güzeldi. Şiir tadında.
Kutlarım
Sevgimle
Yastıktan böylesi sadık, yumuşak ve sevecen bir sevgili yaratmak çok güzel kutlarım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta