İşte sende gidiyorsun.
Ben yalnızlık hikayesinin bildik bir kahramanı
farklı öykülerin aynı yalnızı
aynı acıların,üzüntülerin,ağlayışların ortak öznesi
sevmek dahi acı veriyorsa bu yaşamda tutunacağımız ne kalmıştır acaba
ne kalmıştır?
Ben mi beceremiyorum diye sormaktan korkuyorum kendime,bir yetenek işimidir bu sevmek
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta