Bir sabah uyanıp sıkıntıyla kalkacaksın,pencereni açıp gökyüzüne bakacaksın.
Yüreğinin arkasına attığın,dimağında canlanan bir adam canlanacak gözlerinin önünde.
O adamı hatırlayacaksın,belkide biraz ağlayacaksın.
O adam kavgaydı,mücadeleydi,bir tarafı muhalif,bir yanı isyandı,sevdiğini kaybetme pahasına doğruları söyleyen kırıp dökerken bile seni seviyorum demeyi bilendi.
Ne kadar berraktı onu ona anlatıyordum,Ne kadar gerçekti kızacağını bilmesine rağmen sana doğruları anlatandı ve hayatındaki sahteliklere bakıp ne kadar masum,ne kadar temizdi diyeceksin.
O adam beni çok seviyordu,ne kadar üzgün olursa olsun sesimle şenleniyordu.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta