Ben bazen ölümü düşünen bir kadınım yokluk vurdu beni iyice
Umut aradım yıllarca hep kuytu köşede
ağladım ağladım ama duymadı beni kimse
Ben bazen seni düşünen insanım
İstersen marif gözlüm otur yamacıma şöyle
Ben gelecektim oysa çağırmış mıydın neydi Kalmış aklımda öyle
Eğer olurda çıkarsan karşıma yine
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta