İsimsiz kahramanlar vardır,
Anıtlaşmış kalplerimizde yaşar.
Bilinmezlik denilen canavarın,
Yıkıcı gücüyle savaşır.
Toplum bilinçine ışık tutan,
Nice isimsiz kahramanlar vardır.
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
Devamını Oku
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,




Öğretmen ol
Öğretmen ol çocuğum;
Mağrurlara tarihini anımsat,
Katı yürekleri sevgi ile yumuşat.
Ağacı isteyenlere,
'Tohuma'sahip olunmasını hatırlat...
Öğretmen ol çocuğum;
Yüzü ışıktan uzaklaşanları
Aydınlığa kavuştur.
Bilgisizler içinden,bilginleri çıkarıp
Yarınların temelini oluştur.
Haramın eziyet,helalin meziyet olduğunu,
Zalime,zulmün illetini
Haykırarak söyle.
Sabırsıza,
Sabretmeyi öğretip
Aydınlık yarınları müjdele.
Güzelliğin,deriden ibaret olmadığını,
Güzelliklerin sevgiyle başladığını
Gönüllere yerleştir.
Kökünden kopanları uyarıp,
Nesilleri birbiriyle kaynaştır.
Öğretmen ol çocuğum;
Maddeyi ilminle yoğurup
Manalar alemine sun.
Sen,çağdaş(!) dünyamızda
Yesevi'sin,Yunus'sun.
Çaresizlere çare,umutsuza umutsun.
Öğretmen ol çocuğum;
Başı boş yaratılmadın
Mutlaka sorumlusun...
Dursun Elmas
__saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta