Bir oyuncak kamyonun kasasında çocuk.
Ha bire itiyor onu bir yerden bir yere.
Anne sesleniyor:”Oğlum çok yoruldun otur artık.”
Dert yanıyor yaramazlıklarından ele güne ve çocuğun babasına bile.
O çocuk ise aldırmıyor kamyonun kasasında hiç kimseye,annesine bile..
Kimseler göremiyor ama,
O kamyonun kasasında çok uzaklara gitme oyunun oynuyor çocuk.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Kamyonu durduran, //
Kendi ellerimiz…//........................siirce...ve sevgimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta