Sessizce iner gecenin karanlığı,
Yırtar geceyi sessizliğin çığlığı,
Yakamozlar altında bilinmezliğin yalnızlığı
İşte hayat , işte ben , işte düşler.
Yoklukta vefasızlığın var oluşu,
Bitmeyen hasretin buz gibi duruşu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta