Işığını kapatmış yüzü karanlığa gömülü
Henüz sekiz yaşında kardeşlerimden biri
Masumiyet her yerinden akıyor sabah kırmayacakmış gibi bakıyor
Camları bardakları anamın gözü tabakları
Sabah oldu mu açılır gözleri, güneşi hisseder etmez
İşte burası dünya der
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta