Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
17 Ağustos farklı bir çağrışım için değilse eğer, Marmara Bölgemizin hemen tamamını etkileyen 99' Depremi olmalı...
Ya da böyle bir depremi aratmayan 'içimizde yaşadığımız ve hala yaşattığımız bir deprem...'
Şiir, anne ile olan 'iç hesaplaşmayı' dillendiriyor gibi geldi bana... Belki de o deprem, 'yitirilişin' depremidir, kim bilir?
Şiirinizi düşündürücü bulduğumu ve beğeniyle okuduğumu belirtmeliyim Dilek Hanım..
Kutluyorum...
Bir sevdada insanin kendisini hiclestirmesi ancak bu kadar guzel anlatilabilirdi. Yuregijnize saglik. Basarilarinizin devamini diliyor selam ve saygilarimi sunuyorum...
Şimdi On yedi Ağustos gibi yüreğim yıkık, virane ve bir o kadar da doğum günü..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta