Annemin rahmine düştüğüm anda
Adın yazıldı alnıma
Bunca yıl seni sevişim işte bundan
Sustukça sustum içimden sana
Dilimin kan revan olması
İşte bundan
Sevgili,
yetmiyor 'sevgili' sözü
tek başına.Karşılamıyor
içimi dolduran duyguyu.
Oysa ben 'sevgili'
derken neler
Devamını Oku
yetmiyor 'sevgili' sözü
tek başına.Karşılamıyor
içimi dolduran duyguyu.
Oysa ben 'sevgili'
derken neler




17 Ağustos farklı bir çağrışım için değilse eğer, Marmara Bölgemizin hemen tamamını etkileyen 99' Depremi olmalı...
Ya da böyle bir depremi aratmayan 'içimizde yaşadığımız ve hala yaşattığımız bir deprem...'
Şiir, anne ile olan 'iç hesaplaşmayı' dillendiriyor gibi geldi bana... Belki de o deprem, 'yitirilişin' depremidir, kim bilir?
Şiirinizi düşündürücü bulduğumu ve beğeniyle okuduğumu belirtmeliyim Dilek Hanım..
Kutluyorum...
Bir sevdada insanin kendisini hiclestirmesi ancak bu kadar guzel anlatilabilirdi. Yuregijnize saglik. Basarilarinizin devamini diliyor selam ve saygilarimi sunuyorum...
Şimdi On yedi Ağustos gibi yüreğim yıkık, virane ve bir o kadar da doğum günü..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta