“Sevda derdi anam,
Ömür törpüsüdür, aman! ”
“Dışarıda insanlar
ve sokaklarda melekler aradım” ben de, doğruya doğru.
Masmavi geceyarılarında yastıklara emanet bırakıp bölünmüş düşlerimi
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




:) son dizede çocuk olmayı göze almışsın ya şair. Demek ki bitirmiyor yeni başlıyorsun. Güzeldi.
öyle ahım şahım bir şiir değil diyorsunuz..hatta yer yer şiirden vazgeçmiş diyorsunuz şair..mırıldanıyor kendi kendine...
ama yine de sizi etkileyen bir şey var..şiirin arkasında sahici bir insan var..şiirdeki kelimelerin incecik tül perdesi adamın yüzündeki anlam arayışını örtemeyecek, saklayamayacak kadar sahici bir adam duruyor orada diyorsunuz..
Şiirinin arkasında kaybolmayan sözlerini bırakıp tüymeyen bir adam..
hatta bu yorumcu şimdi ne diyor..şiirden tüymek de neymiş nasıl oluyormuş diye dudak bükecek kadar sahici bir adam
ne etsen vazgeçemezsin.Gönül bu.Nasıl güzel terennüm etmiş.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta