gönül kuşumuzdur uçan,çiçeklerden yapraklara,
sararıp düşürler toprağa,aşkın titrek sevgisiyle …
ümitler dalgalanır, gülsünmü ağlasın bilemez!
bakar uçsuz semalara,bir işaret bekler gibi...
derler ki kaderdir bu! çok uzaklarda sevgili.
doğup batan güneşlerle ümitlerimizdir canlanan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta