İşte bu benim babam derken
Mutluluktan gözlerinin içi gülüyor
Ayakları yerden kesilip sanki
Bastığı yeri bile bilmiyor
O gelen benim babam olsaydı
Kim bilir kim bilir ki yüreğim de
Ne fırtınalar kopardı
O gelen benim babam olsaydı
Ona sımsıkı sarılır omuzlarına yatar
Hıçkırıktan boğulana kadar ağlar
Onsuz geçen yılların çektiğim acıların
Kimseye söylemediğim korkularımın
Hesabını sorardım
İşte sensen olsaydın o gelen
Dünyaya meydan okuyan bu
Yüreğe ne gerek vardı
Ne gerek vardı sen olsaydın yanım da
Ağlarken gözyaşımı saklamaya
Dost bildiklerimden bile sakınmaya
Bu kahpe dünya ya ile savaşmaya
Ne gerek vardı ne gerek vardı
Sen olsaydın yanımda
O zaman bu kadar kin olmazdı
Yüreğimde kim bilir
kim bilir
Bu kadar öfkeyle bakmazdım hayata
Sensizliğin sahipsizliğin
Çaresizliğin intikamını
Etrafımdaki insanlardan almaz
Bende onları sever
Hatta değer bile verirdim kim bilir
İşte bu benim babam diyebilseydim
Bunca çektiğim ne gerek vardı
Ne gerek vardı sen olmasaydın yanımda
Kayıt Tarihi : 6.9.2011 15:01:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!