Tüm şehri kalabalıklığıyla birlikte olduğu yere bıraktım
Gömdüm tüm kızgınlıklarımı sokak lambalarına
Sakladım acılarımı kuytu köşelere kimseler bulamasın diye
Bıraktım korkuyu fırlatıp attım kaldırımlara
Yalanı döktüm denize
Mutluluğumu bir ağaca yazdım
Umutlarımı özgürlükle birlikte bir kuşa verdim
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta