Gül goncasında sarı kırmızı yanıyordu
Al yaprağıyla diken diken kanıyordu
Buzul çiğ damlaları kalplerde çözülürken
Zevklerin doruklarını tırmanıyordu
Yapağına dert açan gül sanıyordu
Kimi gönülde şevk kimi utanıyordu
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta