Yürüyordum
Kimsesiz Necip’in kaldırımlarında
Buz dağının görünmeyen şiirini arayarak gözlerimle, Kimseye belli etmeden…
İçimden bildiğim Nazım satırlarını söylerken
Tekrardan yazılır gibi oluyordu.
Sonra çıktım sandım buz dağına
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta