Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Asık suratlı aynam
Bakışlarım tutsak
Ölümcül hastalık içimdeki hevesim
Benden büyük yalan mı var
Hala kendimi affetmedim
Dokunsalar!
Yanar ellerim
Baksalar!
Gözlerimle geceyi ateşe veririm
Deliyim, divaneyim
Belki de serseriyim
İşte benim
İnsan en çok da kendini affetmeli kardeş...Selamlarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta