İşte Ben Öldüm
Başım garbiye, yönüm kabeye döndürdünüz mü?
Bir fatiha ile ateşim söndürdünüz mü?
Misafirlerim ağırlayıp, gönderdiniz mi?
Artık hökmüm kalmadı, ne su da ne ayran da…
Yaşarken, bir acı mı olsun, dindirdiniz mi?
Bedenimi derin çukura indirdiniz mi?
Yaptıklarınız içinize sindirdiniz mi?
Sustum artık, beni döven de bir, kayıran da…
Yaşarken, çorbama bir tutam tuz kattınız mı?
Haberim alınca çok rahat yattınız mı?
Üzerime topraklar, çakıllar attınız mı?
Yatarım artık burda, şu öşürde kayranda…
Varlığımda, bir vurup, bir çekip ittiniz mi?
Sela duyunca, sevindiniz mi, bittiniz mi?
Beni çukurda, darda bırakıp gittiniz mi?
Gayri gözlerim, bir dua da, söz buyuran da…
Nafi Çağlar MAHMATLI
“Batur Nafiz Tançağlar”
2 Eylül 2011 Cuma 12:42
Kocasinan/B.Evler/İstanbul
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta