Kendi Kendime düşüncelere dalarken,
Bedenimi ağırlık beynime ağrılar sarmışken,
Sırtımı acı hayallere dayamışken,
Ben çığlık atıp ağlarken,
Dost bildiklerim….
Geçmiş karşıma gülüyorlar.
Her gece ölümün hissi ruhumu kamçılarken,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta