Gör hele!
Soyup hisleri sisli bir kuytuda çırılçıplak
Gözlerimde ay ışığından bir çift bebek
Bir tohum düştü aşkın rahmine masumca
Yarıldı toprak, sürdü filiz semaya
Filiz karşı konulmaz,dur bilmez
Aşk dediğin şeye kör gidilmez
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sebebine vurmuşsam kendimi yollara
Öğretiler yetersiz,fikirler kanserliyse
Adı konulmamış bir romanı okumaksa
Seni yaşamaksa kahreden hasret
Çekiyorum bir mahkum gibi öyle
Bil işte...
İçten güzel bir şiir okuttun İbrahim şairim
Duyguları göstere göstere dile getirmenin coşkunluğunda dizelerdi...Kutluyor,saygılar sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta