Daha dinmedi,çocukların trenlere öfkesi,
Canavar düdüğü gibi geliyor onlara tren sesi.
Yapmayın çocuklar,taş atmayın trenlere,
Hep yalnızlık getirmez trenler.
Arada bir hasretler çektirse bile,
İstasyonlar kavuşmaların en güzel adresi…
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta