Yapayalnız oturmuşum
İstasyon parkının bir masasına
Erken daha sabahın altısı
Bomboş masalar benimkinden başka
Rüzgar getirdi sanki kokularını bana
Kabardı göğsüm kabardı yine
Yalnızım şu istasyon parkında ben
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Devamını Oku
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta