İstasyon Şiiri - Ersin İlhan

Gittiğinden beri
içimde bir istasyon var,
ne tren geliyor
ne de gidenin adı anılıyor.

Beklemek diye bir şey yok aslında,
sadece kalkmayan bir saat
duvara bakıyor.

Sen,
hiç binmediğin bir vagonsun;
ben,
adını ezberlemiş peron.

Kalabalık geçiyor içimden
kimse durmuyor,
çünkü varmak
artık başka bir yerde.

Hasret
yük değil,
bir yer bilmek
ama hiç gidememek.

Ve en sessiz an şudur:
İstasyon hâlâ ayakta,
ama
sefer yok.