İstasyon Şiiri - Servet Balıbey

Tükettim; kılı, kırk kez, yaran dokunuşları,
Büyüdüm; dev aynası, küçüldü gözlerimde
Örselendim hayatla, güzel oldum aslında,
Çok anlamlı bakıyor, gözlerimin karası

Kaybetmekmiş; kazanmak, bencilliğim kalmadı
Büyüdükçe; şu derim, kırışmaya başladı
Anlıyorum, her halde, buradan gidiyordum
Uslandı isyankâr ben, kalbim benle uslandı

Teveccüh; hedefimde, binbir hayalken hayat
Sıkıldım; aynı yer gök, değersizliğe mezat
Sen de gel biraz oyna, sende biraz oyalan
Tarihim mi geçti ne, yüzüm aynada bayat

Safhadan geçiyorum, şekil şekil doğrandım
Ezildikçe öğrendim, yıprandıkça yıkandım
istasyondayım artık, şehre girmez ayağım
Çıkardım terlikleri, mezunum, yolcu kaldım