İstanbul benim malım ben onun malı
Ben, İstanbulun hem suskun hem afacan çocuğu
Bazen üvey olurum, bilinmez varlığım
Coşarım, koşarım, kimi zaman ağlarım
İncitmekten kimi zaman da korkarım
Ve titrerim üzerine, uykularım kaçar, okşarım
Ya hasret oluşum kalbindeyken kendisine İstanbul' un
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta