İstanbul benim malım ben onun malı
Ben, İstanbulun hem suskun hem afacan çocuğu
Bazen üvey olurum, bilinmez varlığım
Coşarım, koşarım, kimi zaman ağlarım
İncitmekten kimi zaman da korkarım
Ve titrerim üzerine, uykularım kaçar, okşarım
Ya hasret oluşum kalbindeyken kendisine İstanbul' un
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta