Bir kadındı İstanbul, hani sırları ve surları, duvarları ve mabetleri olan
Martıların gölgesinde ve halicin sırtında bir akşamüstü
Köpek sesleri ve otel odalarında, ücra köşelerde fahişeler gezinirler
Öyle intikam alır gibi hayattan sevişirler
Kanatsız, uçsuz, bucaksız meskûn mahal sevdalarıdır bunlar,
Sarhoş naraları ve sonra kalbinden bıçaklanan ayrılıklar,
Şimdi ben gökyüzünden, şimdi ben gözlerinden düşer gibi sana benziyorum biraz
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta