İstanbul gibiydin
Hep uzaktın bana
Hatta Çaresizliktin
Bu bile umuttu bana
Ve ;
İstanbul'dan kıskanırdım hep seni
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrik
ediyorum
Fatma
hanım,
kutluyorum
sizi.
Selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta