Karanlık sular aldı beni benden
Bir vapur düdüğü ile irkildim
Kız kulesi ihtişamıyla karşımda
Galata kulesi gibi heybetli
Yedi tepe İstanbulda
Bir anıt gibi gözlerimde idi hayalin.
Boğaz köprüsünden sesleniyordum sana
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta