İstanbul'u derin bir aşkla severim ben,
Denizi gözlerini, martılar uzaklığını, köpükler hasretini kazır yüreğime.
Kanatır yaramı her denizine bakıp, düşüncelere hülyalara dalıp gidişimde,
sordum bir keresinde;
''Eyy İstanbul, sen olsan beni severmiydin? ''
Ve İstanbul dile geldi:
''Sana seninki gibi bir aşkla bakan biri olsa, canını vermezmiydin? ''
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Güzellikleri yazan kalemin daima duyğulu olsun. Kutlarım. Selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta