İstanbul’u yitirdik
Ankara yollarında.
Ses gibi,
Rüzgâr gibi,
Su gibi..
Sabahın ilk aydınlığında
Kaybettiğimiz,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




tüm şiirleriniz çok başarılı gerçekten..
ankarayı bilmem de istanbuldan vazgeçilmez
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta