Sen ne düşünüyorsun bilmem ama,
bilki seni çok seviyorum ey İstanbul.
Vurmuşuz sırtına betondan yama,
bizi barındırmanı seviyorum ey İstanbul.
Simitçinin sesine karışır korna sesleri,
sabah oldu derim yine ey! gönlümün şehri.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




((::Vurmuşuz sırtına betondan yama ::))
Üç İstanbul şiirinizde bir birinden çok güzel!...
Tam-Puan
Saygı ve selamlarımla!...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta