Özledim yedi tepeli, yedi renkli şehrimi,
Özledim İstanbul'u ve hemşehriler mi.
Akşam mehtabı, ışık cümbüşü incisini,
Varoşlar mahallesi, köprü altı tinercisini.
Özledim Beykoz, Göztepe, Laleli'sini,
Zengin, fakir cami avlusunda dilencisini.
Rutubeti, hatta su basan dar caddelerini,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta