Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
harikasın dostum bir iki satır ve kocaman destan gibi
şenerim az ve öz aşkın olmadıgı yerde şehirde yok degilmi...kocaman sevgilerle kal
çok güzel, duyguların net ve özgün bir anlatımı. kutlarım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta