Onu benden aldınız, İstanbul sokakları…
Kalabalığınızla, ışıklarınızla,
Bitmeyen gürültünüzle
Onu benden çaldınız.
Bir köşe başında gülüşü kaldı,
Bir vapur sesinde hatırası.
Her adımda ona rastlıyorum,
Ama kendisine değil…
Yokluğuna.
Onu benden aldınız, İstanbul sokakları…
Martıların çığlığında adını duyar gibiyim,
Yağmurunuz yüzüme düşerken
Onun vedasını hissediyorum.
Siz büyüksünüz, ben küçük.
Siz kalabalıksınız, ben yalnız.
Ve o,
Sizin için sıradan bir yüzdü belki,
Ama benim için
Bir ömürdü.
Kayıt Tarihi : 16.3.2026 06:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bu şiiri okurken “ İstanbul sokakları” şarkısını açıp dinleyin ama M.Babadan dinleyin
Sizin için sıradan bir yüzdü belki,
Ama benim için
Bir ömürdü...
afiyet üzere, esenlik içinde ve uzun bir ömür diliyorum banu kızım,
say ki; bir düştü ve düşe düşmeden ve düşe tökezlemeden yola revan olmak en soylu seçimdir insan için... peki...
bir küçük hediye de bizden olsun;
TÜM YORUMLAR (1)