KARANLIĞI YENER IŞIK
Aldı sel İstanbul'u
İS vardı
TAN vardı
BULdu seli
Beklerken depremi
İhmaller dizboyu
Dereler boğuldu
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Zifiri karanlık
Sen kalk bir mum yak
Aydılandıkça aydınlansın insanlık
Küfretme karanlığa
Karanlığın kulağı yok
Hayır hayır hayır
Küfredeceğin zamanı
Mum yakmaya ayır..........
Karanlığa mum yakan yüreklerin çoğalması umuduyla.........
Kutlarım sayın Niyazlar, tebrikler.+10
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta