Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
eeeee bu İstanbuldur,İstanbul...sevemedin sanırsın,önce ürkersin ama sonra öyle bir büyüyle sevdalanır yanarsın ki..içten içe tüte tüte yanarsın gayri..artık sizde devasız bir İstanbul aşığısınızdır...hele ki birde sevdiceğiniz o havayı soluyorsa..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta