Istanbul’dan yaziyorum, Gülaysem
Yagarken yagmur.
-bu eski sevgili-
Seyâhet dönüsünde bize hep ugrar..
Ortaköy’de.. Deniz kenarinda.. Kiraathânedeyim..
Gazetemi islatiyor, hüzünlü Nisân.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Geçmişte kalan aşk! Bu işk ile yaşanan hâyali nostalji üstelik istanbulla bütünleşince muhteşem. Hâl hatır etmek,yeniden demlenmek,yirmi yıl geriye dönmek,birde şiirin yazılışından bu yana yediyıl yani toplam yirmiyediyıl ne diyebilirim ki, sayenizde bende gittim geldim eski aşklarıma içim titredi,hüzünlendim. Kutlarım efendim,postadaki mektubu aldım okudum.sevgi ve saygılar size ve İstanbul aşklarına, İstanbul aşıklarına.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta