İstanbul olmalısın sen,şu sevgilimi elimden alan İstanbul!
Ne o,şimdi sende tek kalmışsın benim gibi?
Tamam gel otur yanıma,sende doldur bir bardak hayal
Yüzünden anlıyorum ki benimle aynı seninde derdin
Üşümüşsün besbelli..
Benim boğazımdan lokmalar,senin boğazından da gemiler geçmiyor artık.
Kim kıydı ki bize böyle?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta