Ne güzeldi değil mi İstanbul’lu hayaller kurmalarımız.
Ardından göz göze gelip,
utancımızdan bakışların yönünü değiştirmelerimiz.
Yorgun halini, ellerinin damarlarının belirginliğinden hissetmelerim.
Az da olsa üzüntü varken ruh halinde,
telefondaki yapmacık gülümsemeleriden anlayışlarım.
Sevdim evet.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta