Beyaz bir gülüştür İSTANBUL.
Küf kokulu bir sevgili,
Bazen dalga dalga deniz
Bazen Boğaz'ında kaybolur gözlerimiz
Öyle bir nefestir ki bazen:
Şiir olur, destan olur akar gözlerimden.
Ruhumla bütünleşir kavgam olur
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta