İstanbul Kasîdesi Şiiri - Ersin İlhan

Ey şehr-i dilârâ ki cihân sende karar eyler,
Eflâke uzanmış kubben altında zaman eyler.

Bir bûse-i rahmettir akan mâ-i muallân,
Bosfor ki lebinden kevser-i cânlar akar eyler.

Minârelerindir göğe çekilmiş niyâzın,
Her taşına secdeyle gelen târih vakar eyler.

Ayasofya’da devr-i ebedin sırrı gizlidir,
Bir çağ söner anda, biri nur ile doğar eyler.

Gülzâr-ı semâsında ezanlarla çiçeklenir,
Sûfî nefesi şehri baştanbaşa bahar eyler.

Rindân-ı harâbât için âsûde mekânsın sen,
Gam ehli sana düşse gamın terk-i diyar eyler.

Bir semtinde firkat, birinde vuslat u sultanî,
Hem mihnet ü hem saltanatın cem’ine var eyler.

Şâhâneler uyur her sokağın hâtırasında,
Bir taş ki dokunsan nice devri âşikâr eyler.

Gece kandil olur pencereler, nûr-ı sırâcın,
Her sâkinini aşk ile mest ü nigâr eyler.

İstanbul,
Sen şehr-i mekân değilsin ancak,
Sen devr-i zamânın kalbisin,
Cihân sana bakar, seni yâr eyler.