İstanbul hasreti
üzerinde zamanın izleri görünen yüz yaşamın şarkısını söylüyor
ayağa almaya hasretin bir dalı üzerinde eski Istanbul'un özlemi vardır
nar kokulu ve gül dolu aleleriyle bir şehir
kalbinin her irkilmesinde barışı getiren
ve onun ünlü göğüsüne tüm eşiğini aşanları toplayan bașkent
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta